Pasport

Naam: Merijn van den Berg
Nickname: Merino
Geboortedatum: 27-6-1987
Geboorteplaats: Terneuzen
Burgerlijke staat: Single
Lengte: 1.87 m.
Gewicht: 70
Hartslag rust: 53
Max Hartslag: 189
Vetpercentage: 7,5%
Hobby's: Wielrennen, korfbal, koken, ontwerpen/programmeren, coachen/trainen geven, lezen en schrijven.
Films: King Arthur, The Green Mile en The Rock
Muziek: Linkin Park, Nickelback, hardstyle, hardcore trance en dance
TV: Rome, Lost en Friends
Boeken: Lance Armstrong - Door de pijngrens
Lance Armstrong - Elke seconde telt
Daniel Coyle - Lance Armstrongs Oorlog
Mart Smeets - Op koers
Mart Smeets - Stukken beter
Raymond Kool - Tour de Lance
Michael Wuyts - Het jaar van Tom Boonen
Oliver Roberts - Wielrennen, fietsen op elk trainingsniveau
Lance Armstrong - Lance Armstrong Trainingsprogramma
Jeroen Wielaert - OnTour
Favoriete eten: Van alles, zolang ik het zelf maar mag klaarmaken.
Favoriete drinken: Dubbelfris
Favoriete sportman: Lance Armstrong
Toekomst: HBO-communicatie diploma halen, en dan zie ik het wel verder.

Op 3 Mei 2006 heb ik een sportkeuring in Goes gedaan.
Klik op de onderstaande link om de resultaten van deze sportkeuring te zien


Klik hier voor de resultaten van mijn sportkeuring.

Biografie

Al vanaf de basisschool was ik een groot fan van het fietsen. Ik fietste altijd zo hard als ik maar kon en daagde altijd iedereen uit om een wedstrijdje te houden. In die tijd gebruikte ik mijn gewone standaard fiets als een racefiets. Dit zorgde er zelfs een keer voor dat tijdens een tochtje het frame van mijn fiets doorbrak en ik het geluk had dat een aantal kabels er voor zorgden dat ik niet onderuit ging.

Het was pas in januari 2005 dat ik mijn eerste racefiets kocht. Een 2e hands gazelle met een oud schakel systeem, voor maar 100 euro. Ik had in deze periode de droom om ooit door te breken en als prof op tv te zien zijn. Ik koos ervoor om eerst zelf te trainen voordat ik mij zou aansluiten bij een wielrenvereniging. Ik maakte mijn eigen trainingschema's en lette erg goed op mijn voeding. Dit alles werkte perfect en ik trainde bijna dagelijks. Ik was zo gedreven dat ik zelfs in mijn korte broek buiten fietste terwijl de temperatuur niet ver boven de nul lag. Ik had er letterlijk alles voor over om professional te worden.

Begin 2006 begon ik steeds meer last van mijn rug te krijgen. Koppig dat ik ben laat ik er niet naar kijken en de pijn motiveerde mij om alleen maar harder en meer te gaan trainen. Twee keer op een dag trainen werd zelfs geen uitzondering meer, ik trainde me letterlijk kapot. Hoe meer last ik van mijn rug kreeg, hoe harder ik wilde gaan. Na zo'n twee maanden gaf mijn lichaam het op en ik moest bijna drie maanden hiervan herstellen.

In mei 2006 kreeg ik een behoorlijk klap in het gezicht. Uit de sportkeuring bleek dat ik behoorlijk wat talent had voor het fietsen, maar dat het waarschijnlijk nooit zou lukken vanwege een slehcte rugstabiliteit. Dus hoe graag ik het ook zou willen en hoe hard/vaak ik ook zou trainen, het zou er gewoon nooit inzitten.

Zelf gaf ik de moed niet op en bleef geloven dat het mij wel zou lukken. In de zomer van 2006 schafte ik een nieuwe fiets aan, en ik maakte mijn trainingen langer en langer. Ongeveer een half jaar later had ik mijn eerste echte valpartij. Met 40km/h ging ik tegen de vlakte. Ik vloog tussen 2 stalen paaltjes door waar ook nog eens een ketting overheen hing. Ik kwam er gelukkig met alleen wat behoorlijke schaafwonden en een zwaar gekneusde pols vanaf. Een dag later zat ik alweer op de fiets om te blijven trainen.

In de maanden januari en februari 2007 had ik zo'n 70 trainingen afgewerkt en hierbij ging ik zo diep dat ik regelmatig flauw viel vanwege de pijn in mijn rug. Niet veel later was mijn lichaam er weer klaar mee en kon ik weer zo'n drie maanden herstellen.

Uiteindelijk maakte ik dan de beslissing om het wielrennen als een gewone hobby te houden aangezien het wel duidelijk genoeg was geworden dat het nooit zou lukken. Deze keuze was niet echt makkelijk aangezien ik bereid was om alles op te geven om prof te worden.

Tegenwoordig heb ik er wel vrede mee, en is het een erg leuke hobby waar je lekker je energie in kwijt kan.